Ο κύριος σκοπός του αερισμού του θερμοκηπίου είναι να αφαιρέσει την υπερβολική θερμότητα και υγρασία από το θερμοκήπιο, να ρυθμίσει τη σύνθεση του αέρα, να αφαιρέσει τα επιβλαβή αέρια και να διασφαλίσει ότι οι συνθήκες θερμοκρασίας, υγρασίας και ποιότητας αέρα είναι κατάλληλες για την ανάπτυξη των φυτών.
1. Φυσικός Αερισμός
Το Glass Greenhouse βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον φυσικό αερισμό για τη ρύθμιση του εσωτερικού περιβάλλοντος. Το Glass Greenhouse μεγάλης κλίμακας παραγωγής είναι συνήθως θερμοκήπια διπλής κλίσης, πολλαπλών ανοιγμάτων, με αερισμό που επιτυγχάνεται μέσω παραθύρων αερισμού στα πλευρικά τοιχώματα και της κορυφογραμμής της οροφής. Η συνολική περιοχή αερισμού δεν πρέπει να είναι μικρότερη από το 15% της επιφάνειας του δαπέδου του θερμοκηπίου και ιδανικά μεγαλύτερη από 30%.
Όταν τα παράθυρα της κορυφογραμμής οροφής είναι ανοιχτά, τα φύλλα παραθύρων θα πρέπει ιδανικά να γέρνουν προς τα πάνω πάνω από το οριζόντιο επίπεδο, σχηματίζοντας γωνία 100 μοιρών με την οριζόντια όταν είναι πλήρως ανοιχτά, για να επιτυγχάνεται καλός αερισμός. Ο όγκος αερισμού σχετίζεται με την ταχύτητα του ανέμου, την κατεύθυνση του ανέμου, τη θέση του παραθύρου αερισμού, την περιοχή του παραθύρου αερισμού και τη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού του θερμοκηπίου.
Όταν η συνολική επιφάνεια των παραθύρων εξαερισμού είναι 27% της επιφάνειας του εσωτερικού δαπέδου, εάν χρησιμοποιείται μόνο ο εξαερισμός της κορυφογραμμής οροφής, ακόμη και με ταχύτητα ανέμου σε εξωτερικούς χώρους 10 km/h, δεν θα επιτευχθεί ο ιδανικός ρυθμός ανταλλαγής αέρα 0,75 φορές ανά λεπτό. Ωστόσο, όταν τόσο τα παράθυρα αερισμού κορυφογραμμής οροφής όσο και τα παράθυρα εξαερισμού των πλευρικών τοίχων είναι πλήρως ανοιχτά, η ταχύτητα ανταλλαγής αέρα μπορεί να φτάσει τις 0,68 φορές το λεπτό ακόμη και σε συνθήκες σχεδόν μηδενικού ανέμου, πλησιάζοντας τις συνιστώμενες 0,75 φορές ανά λεπτό.
2. Αναγκαστικός αερισμός
Ενώ το Glass Greenhouse βασίζεται κυρίως στον φυσικό αερισμό για τη ρύθμιση του περιβάλλοντος, σε ζεστό καλοκαίρι, ειδικά όταν οι εξωτερικές θερμοκρασίες υπερβαίνουν τους 33°C, ο φυσικός αερισμός από μόνος του δεν επαρκεί για να καλύψει τις απαιτήσεις ψύξης του θερμοκηπίου. Επομένως, ο εξαναγκασμένος αερισμός σε συνδυασμό με άλλα μέτρα ψύξης είναι μια κοινή πρακτική στην παραγωγή.
Ο εξαναγκασμένος αερισμός χρησιμοποιεί ανεμιστήρες για να μετατρέψει την ηλεκτρική ή άλλη μηχανική ενέργεια σε αιολική ενέργεια, αναγκάζοντας τη ροή του αέρα να ανταλλάξει αέρα στο θερμοκήπιο και να επιτύχει ένα αποτέλεσμα ψύξης. Το θεωρητικό όριο ψύξης του εξαναγκασμένου αερισμού είναι όταν η θερμοκρασία του εσωτερικού αέρα ισούται με τη θερμοκρασία του εξωτερικού αέρα.
Γιατί σε αυτό το σημείο η διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού του θερμοκηπίου είναι μηδενική, και ο όγκος αερισμού είναι άπειρος, κάτι που είναι αδύνατο σε πρακτικές εφαρμογές. Λόγω του μηχανικού εξοπλισμού και της φυσιολογίας των φυτών, η ένταση αερισμού ενός τυπικού θερμοκηπίου είναι 0,75 έως 1,5 φορές ανά λεπτό, η οποία μπορεί να ελέγξει τη διαφορά θερμοκρασίας μεταξύ του εσωτερικού και του εξωτερικού του θερμοκηπίου εντός 5℃.