การขุดร่องสำหรับการก่อสร้างเรือนกระจกเรือนกระจกนั้นคล้ายคลึงกับการวางรากฐานสำหรับบ้าน โดยจะต้องขุดดินบริเวณผนังอย่างล้ำลึกก่อนจะขุดผนัง บดอัดด้วยเครื่องจักรตีนตะขาบซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากนั้นจึงสร้างผนังด้านบน ด้วยความพยายามที่จะประหยัดเงิน เกษตรกรจำนวนมากมักเลือกที่จะไม่ขุดดินและขุดผนังโดยตรงเมื่อสร้างเรือนกระจกใหม่
ซึ่งจริงๆ แล้วเป็นแนวทางสายตาสั้นที่อาจนำไปสู่ปัญหาร้ายแรงในภายหลัง เช่น ผนังถล่ม เป็นต้น ผนังเรือนกระจกสมัยใหม่มักสูงประมาณ 4 เมตร หากไม่ทำการขุดร่องล่วงหน้าเพื่อทำให้รากฐานแข็งแกร่งขึ้น เรือนกระจกก็มีแนวโน้มว่าจะเกิดการทรุดตัวและเคลื่อนย้ายหลังการก่อสร้าง ซึ่งส่งผลต่อเสถียรภาพและส่งผลกระทบต่ออายุการใช้งานอย่างมาก ผนังถล่มเป็นเหตุการณ์ปกติในการผลิต
ดังนั้นอย่าเสียสละความปลอดภัยของเรือนกระจกทั้งหมดเพื่อประหยัดเงินเพียงเล็กน้อยก่อนที่จะขุดผนัง ตัวอย่างเช่น การสร้างเรือนกระจกยาว 70 เมตรและกว้าง 12 เมตร ปัจจุบันมีค่าใช้จ่ายมากกว่า 5,000 หยวนสำหรับการขุดผนัง ในขณะที่การขุดร่องลึกมีค่าใช้จ่ายน้อยกว่า 1,000 หยวน
หากไม่ได้ขุดสนามเพลาะเมื่อสร้างเรือนกระจกใหม่ และเรือนกระจกพังทลายลงในภายหลังเมื่อผักกำลังออกผล ถือเป็นกรณีคลาสสิกของ "เงินที่ฉลาด เงินที่โง่เขลา" ซึ่งเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ หลังจากที่ผนังเรือนกระจก (พืชผักดิน) อัดแน่นเป็นขั้นตอนแล้ว ชั้นดินสุดท้ายจะถูกนำมาใช้เพื่อปิดผนึกด้านบน ชั้นสุดท้ายนี้ควรมีความหนาประมาณ 40 ซม. (ใช้ส่วนผสมของปูนขาวและดิน โดยทั่วไปจะใช้ปูนขาว 30 ถุงต่อเรือนกระจก) จากนั้นจึงอัดดินด้วยเครื่องจักรสองครั้งเพื่อให้แน่ใจว่าส่วนบนของผนังแน่นสนิท ด้านข้างของผนังควรใช้เครื่องมืออัดแน่นเพื่อป้องกันการพังทลายเนื่องจากมีน้ำหนักมากเกินไปในการก่อสร้างในภายหลัง
เพื่อเสริมความลาดชันด้านหลังโรงเรือนไฮโดรโปนิกส์ แนะนำให้ติดท่อเหล็กด้านตะวันออกและตะวันตก ควรวางท่อนี้ไว้ตรงกลางเสารองรับผนังด้านหลังและต่อเข้ากับผนังด้านหลังโดยใช้เหล็กฉากหรือท่อเหล็กครึ่งวงกลม เพื่อเพิ่มความมั่นคง สามารถเชื่อมท่อเหล็กที่เพิ่มเข้ากับคานเหล็กตะวันออก-ตะวันตกของเรือนกระจกเป็นแนวต่อเนื่องเป็นเส้นเดียว โดยเชื่อมต่อกับท่อเหล็กคานหลัก
จากนั้นนำไม้ไผ่มาวางบนคานเหล็กเพิ่มเติมแล้วผูกด้วยลวดเพื่อป้องกันไม่ให้จมหรือคลายเนื่องจากลวดเหล็กสองชั้นที่ยึดเสาไม้ไผ่ไว้ก่อนหน้านี้ ต่อมาแม้เมื่อมีคนเหยียบบนทางลาดด้านหลังหรือวางเครื่องชัตเตอร์กลิ้งไว้ด้านหลังทางลาด คานเหล็กเพิ่มเติมก็จะไม่จม ซึ่งไม่เพียงแต่ช่วยยืดอายุการใช้งานของคานเหล็กเพิ่มเติมเท่านั้น แต่ยังทำให้ความลาดเอียงด้านหลังมีเสถียรภาพมากขึ้นอีกด้วย